Siemanko, ekipo! Dziś ogarniemy kawałek, który jest totalnym sztosem. Pogadamy o tym, jak Jezus wysyłał swoich ludzi w świat, żeby ogarniali dobrą nowinę. To trochę taka instrukcja obsługi dla każdego z nas, jak żyć i działać, żeby coś po nas zostało, a przy okazji nie dać się zjeść systemowi. Jezus pokazuje nam, że misja to nie tylko siedzenie i chillowanie, ale konkretna akcja, która wymaga odwagi, zaufania i ogarnięcia, co jest naprawdę ważne.
Opowieść według Łukasza
Potem Szef wybrał jeszcze siedemdziesięciu dwóch innych i wysłał ich po dwóch, tak jakby to byli goście od dostawy, do każdego miasteczka i miejsca, gdzie sam miał zamiar wpaść. I powiedział im: "Ziomki, żniwa są mega, ale ludzi do roboty mało. Więc proście szefa żniw, żeby posłał więcej ekipy do zbierania plonów. Lecicie! Patrzcie, wysyłam was jak takie owieczki prosto w gęstwę wilków. Nie bierzcie ze sobą portfela, ani plecaka, ani nawet dodatkowych klapek. I nie zawracajcie głowy nikomu na drodze takimi tam pustymi pozdrowieniami. Kiedy wbijecie do jakiegoś domu, najpierw rzućcie tekst: 'Spokój temu domowi!'. Jeśli tam mieszka ktoś, kto kuma bazę i zasługuje na spokój, to wasz spokój tam zostanie. Jak nie, to wróci do was. Zostańcie w tym samym domu, jedząc i pijąc to, co wam dadzą, bo przecież pracownik zasługuje na swoją wypłatę. Nie latajcie od chaty do chaty. Jeśli wbijecie do jakiegoś miasta i przyjmą was, jedzcie, co wam podadzą. Leczycie tam chorych i nawijajcie im: 'Zbliżyło się do was królestwo Boga'. Ale jeśli wbijecie do jakiegoś miasta i was nie przyjmą, to wyjdźcie na jego ulice i powiedzcie: 'Nawet ten kurz, co nam się do butów przykleił z waszego miasta, strząsamy wam. Ale żebyście wiedzieli, królestwo Boga jest tuż-tuż'. Mówię wam, Sodomie będzie lżej w ten dzień niż temu miastu."
Gadane na dziś
Siemanko raz jeszcze, ziomale i ziomalki! Ta dzisiejsza gadka to nie jest jakiś stary, zakurzony tekst z lekcji religii. To konkretny przekaz, który ma moc i energię, żeby zmienić nasz świat tu i teraz. Jezus wysyła swoich ludzi, tak jakby wysyłał influencerów z misją, żeby dotarli do każdego zakątka. Ale nie taką misją, żeby promować jakieś superciuchy oversize czy nowy modny trend na TikToku. On wysyła ich z czymś o wiele cenniejszym – z pokojem i królestwem Boga.
Popatrzcie na to: wysyła ich „jak owce między wilki”. Brzmi hardkorowo, nie? To tak, jakbyś miał wjechać na osiedle pełne hejterów, mając przy sobie tylko pozytywny vibe. W dzisiejszych czasach, gdzie w necie co chwila wojny o byle co, gdzie ludzie chowają się za anonimowością i rzucają jadem, bycie „owieczką” to prawdziwe wyzwanie. Ale Jezus pokazuje, że nie chodzi o to, żeby być naiwnym. Chodzi o to, żeby iść z konkretnym przesłaniem i nie dać się wciągnąć w dramę.
„Nie noście ze sobą trzosa ani torby, ani sandałów”. Co to znaczy w dzisiejszym świecie? To chyba nie jest o tym, żeby wyjść z domu bez smartfona i portfela – przecież bez tego ani rusz, prawda? Ale może chodzi o coś głębszego. Może to o to, żeby nie być obładowanym zbędnym bagażem: presją, co ludzie powiedzą, kompleksami, tym, że musimy mieć najnowsze buty sportowe, żeby czuć się kimś. Może to o to, żeby zaufać, że to, co naprawdę ważne, to nie rzeczy, ale to, co mamy w środku i co możemy dać innym. Czasem przecież za bardzo skupiamy się na tym, co musimy mieć, a zapominamy o tym, kim możemy być i co możemy zrobić dla innych.
Jezus mówi: „Pokój temu domowi!”. To takie mocne wejście, prawda? Zamiast wchodzić z kłótnią, z hejtem, z opinią, która ma rozwalić wszystko w pył – wchodzimy z pokojem. W świecie, gdzie co chwilę konflikty, gdzie każdy ma swoje zdanie i musi je ogłosić głośno, czasem zapominamy, że rozmowa może być też o budowaniu, a nie tylko o niszczeniu. Młodzi ludzie, którzy angażują się w kampanie społeczne, czy to na rzecz zdrowia psychicznego, ekologii, czy po prostu pomagając w lokalnej społeczności, tak naprawdę niosą ten pokój. Pokazują, że można działać, można zmieniać świat, nie krzycząc, ale budując mosty.
A co, jeśli nas nie przyjmą? Jezus jest konkretny: „Nawet proch, który przylgnął nam do nóg z waszego miasta, strząsamy wam”. To nie jest agresja. To jest jasny sygnał: "Ej, ja tu byłem, próbowałem, dawałem z siebie to, co najlepsze. Jeśli nie chcesz, to luz, ale pamiętaj, że miałeś szansę". W dzisiejszych czasach, kiedy odrzucenie w social mediach potrafi zranić jak nóż, ta lekcja jest super ważna. Nie każdemu musimy się podobać, nie każdy zrozumie nasz przekaz. Ważne, żebyśmy byli wierni sobie i temu, w co wierzymy, a nie tracili energii na przekonywanie tych, którzy nie chcą słuchać.
Pamiętam taką akcję, gdzie grupa ziomków z liceum postanowiła posprzątać zaniedbany park w swoim mieście. Na początku były śmiech i kpiny od innych, że "co to za frajerzy się biorą za robotę miasta?". Nawet jacyś starsi panowie, co siedzieli na ławkach, rzucali docinki. Ale oni się nie poddali. Codziennie po szkole, zamiast iść na grę albo na imprezę, wbijali do parku z workami i rękawicami. Z początku było ich kilku, potem dołączyła do nich jedna dziewczyna, potem druga. Ludzie zaczęli widzieć, że to nie jest jednorazowa akcja pod publikę. Park faktycznie zaczął wyglądać lepiej. Po miesiącu ci sami panowie, co kpili, zaczęli im przynosić kawę i herbatę. Kiedyś nawet jeden z nich sam chwycił za worek i pomógł. Nie krzyczeli, nie pouczali. Po prostu robili swoje. I to jest właśnie to "strząsanie kurzu" – nie ma sensu walczyć z oporem, ale warto pokazać, co znaczy działać z sercem.
Dzisiejsza Ewangelia to mega przypomnienie, że królestwo Boga nie jest gdzieś tam daleko, w jakimś odległym miejscu czy czasie. Ono jest "tuż-tuż", wręcz "przybliżyło się do was". To znaczy, że zaczyna się od nas. Od tego, jak żyjemy, jak traktujemy innych, co robimy z tymi talentami, co dostaliśmy. Czy potrafimy iść w świat z pokojem, nawet jeśli świat jest pełen "wilków"? Czy potrafimy zaufać, że ważniejsze jest to, co w sercu, niż to, co w portfelu? Czy potrafimy podnieść się po odrzuceniu i dalej robić swoje?
Mądrość z tego fragmentu jest prosta, ale potężna: bądź sobą, idź z konkretną, dobrą misją, nie obładowuj się zbędnym ciężarem, szukaj pokoju, ale nie bój się odpuścić, gdy ktoś go nie chce. I pamiętaj, że każda mała akcja, każdy gest dobra, każde słowo prawdy buduje to królestwo Boga, które zaczyna się w naszych sercach i rozlewa na cały świat. To wy jesteście tą ekipą, którą Jezus wysyła dzisiaj. Działajcie z głową i z sercem.